ساقه تا شاخه ام پر از زخم است..

من درختی کلاغ بر دوشم، خبرم درد می‌کند بدجور
ساقه تا شاخه ام پر از زخم است، تبرم درد می‌کند بدجور
هرچه کوه بزرگ می‌بینی، همگی روی دوش من هستند
عاشقی هم که قوز بالا قوز، کمرم درد می‌کند بدجور
تو فقط صبر می‌کنی تجویز، من فقط صبر می‌کنم یکریز
بس که دندان گذاشتم رویش، جگرم درد می‌کند بدجور
بستری کن مرا در آغوشت، با دو نخ شعر و این هوا باران
مرغ عشقی بدون همزادم، که پرم درد می‌کند بدجور...